Etyka górska obejmuje zasady o różnej wadze. Część z nich to zwyczaje, na przykład pozdrawianie się na szlaku. Część wynika z prawa, głównie z regulaminów parków narodowych. Kilka dotyczy bezpośrednio ludzkiego życia.
Dlatego podzieliliśmy je na trzy poziomy. Najważniejszy jest pierwszy: pomoc człowiekowi w potrzebie jest ważniejsza niż zdobycie szczytu, plan wycieczki czy zdjęcie. Drugi poziom dotyczy ochrony przyrody, a trzeci zachowania wobec innych turystów.
Jeśli dwie zasady się wykluczają, ważniejsza jest ta z wyższego poziomu. Przykład: zejście ze szlaku jest dopuszczalne, gdy trzeba pomóc rannemu.



